Film Review: After The Storm (Umi Yori Mo Mada Fukaku)

Wederom een mooi aandoenlijk verhaal van de hand van bekend filmmaker Hirokazu Koreeda.

After The StormAfter The Storm vertelt het verhaal van het onfortuinlijke leven van uitgerangeerde prijswinnend auteur Ryota Shinoda. Proberend aan nieuw werk als auteur te komen werkt Ryota (Hiroshi Abe) al een tijd als privé detective om de eindjes aan elkaar te knopen. Omdat hij hier niet succesvol in is bouwt hij schuld op bij zijn ex-vrouw Kyoko Shiraishi (Yoko Maki) wat betreft alimentatie voor zijn zoon Shingo (Taiyo Yoshizawa) en legt daarmee druk op het bezoeken van Shingo en de tijd die ze met elkaar kunnen doorbrengen. Hij is gokverslaafd en kan zijn huur niet betalen naast het feit dat het met werk niet goed loopt dankzij zijn eigenwijsheid en de problemen met Kyoko. Na het overlijden van zijn vader bezoekt Ryota zijn moeder Yoshiko (Kirin Kiki) en merkt dat zijn zus Chinatsu (Satomi Kobayashi) ook regelmatig haar moeder komt bezoeken. In de wanhoop zijn zoon te kunnen blijven zien probeert Ryota op allerlei manieren aan geld te komen, van zoeken bij zijn moeder thuis naar dingen om te verpanden tot lenen van zijn zus en corrupt zijn tijdens werk. Op de dag van zijn voorlopig laatste dag met Shingo neemt hij hem mee naar het huis van zijn moeder voor een bezoek als er een flinke storm opkomt en Kyoko hem moet komen ophalen. In de hoop zijn relatie met Kyoko en Shingo nieuw leven in te blazen overtuigen Yoshiko en Ryota haar de nacht te blijven tot de storm over is.

Ik vond dit een erg mooie film dat een kijkje geeft in de wereld van een man die best lastig in het leven lijkt te staan. En zijn best doet dingen op te lossen terwijl hij het zich er eigenlijk niet makkelijker mee maakt. De rol van Ryota word door Hiroshi Abe erg realistisch neergezet net als die van Kyoko door Yoko Maki. Ik vond het echt merkbaar dat ze het beiden moeilijk hebben maar toch hun best blijven doen, dat kwam erg over. Bij alle karakters in deze film die naar de voorgrond treden kun je een gevoel van echtheid overhouden iets wat bij vele films van Hirokazu Koreeda het geval is. Ook bij deze film is het opvallend dat je duidelijk emoties voelt bij de mensen, iets wat nogal ongewoon is als het om Japanse films gaat al zijn ze op een andere manier erg mooi.

Mijn motivatie voor het kijken van deze film was in eerste instantie de deels bekende cast en dat is zeker geen vergissing geweest. Als je zin hebt om een fijne film te zien met het nodige leed dat niet al te dramatisch is raad ik deze film zeker aan. Ondanks de situaties van de karakters heb ik geen momenten gehad waar ik me naar van ging voelen en was ik tevreden met het einde.

Score: 90/100

Anvica

Gastblogger voor AVO Blog met een grote interesse voor Japan en andere aziatische landen. Ik bezoek anime conventies, J-Rock/Pop en Visual Kei concerten en hopelijk in de toekomst meer Japan gerelateerde evenementen. Ik hoop hier met jullie waardevolle informatie te kunnen delen en plezier te hebben ^^.

Bedankt voor het lezen van een bericht! Laat je een reactie achter?