Anime Review: Plastic Memories

This post is also available in: English

Plastic Memories lijkt zich in een toekomstige setting af te spelen. In deze tijd zijn er androïde welke niet te onderscheiden zijn van normale mensen welke men Giftia’s noemt. Een Giftia heeft een maximale levensduur van ongeveer 81.920 uren, wanneer deze tijd verstreken is lopen ze de kans om defecten te vertonen en kunnen ze gevaarlijk zijn voor zichzelf en mensen om hen heen. Het is de taak aan medewerkers van de Terminal Service om een Giftia te deactiveren voordat dit gebeurt.

Plastic MemoriesOm deze werkzaamheden te doen worden er teams gemaakt van één persoon en een Giftia. Mizugaki Tsukasa is een nieuwe werknemer bij de Terminal Service en hij krijgt Isla als partner toegewezen. Als nieuweling weet Tsukasa weinig af van het werk dat hij moet gaan doen. Hij lijkt de baan gekregen te hebben door contacten binnen het bedrijf. Het helpt hierbij niet dat zijn Isla niet al te handig lijkt te zijn en regelmatig laat blijken een grote kluns te zijn. Ondanks de problemen die Isla lijkt te veroorzaken neemt Tsukasa het regelmatig voor haar op en neemt hij de schuld vaak op zichzelf.

Ze laten in Plastic Memories vrij snel blijken dat kijkers mogelijk niet altijd even vrolijk worden wanneer ze de anime besluiten te kijken. De manier waarop ze de relatie tussen Giftia en mensen neerzetten zorgt voor een aantal emotionele momenten. De anime laat al vrij snel blijken welke richting het op gaat en doet weinig om de kijker te verrassen. Aan het begin duurt het even voor ze zichzelf weten te vinden. Zo voelt de humor hier vaak gedwongen omdat het niet aansluit bij de karakters zelf en onderbreekt dit vaak de goeie momenten tussen de karakters. Later in de anime laten ze de humor een beetje liggen en weten ze dit te vervangen met meer vrolijke momenten, dit gaat ze ook al een stuk beter af.

In Plastic Memories zijn ze niet bang om je te laten merken welke kant ze op willen. Dit kan het als kijker al snel voorspelbaar maken en haalt een deel van de spanning uit de ervaring. De emoties hebben ze erg goed neergezet in Plastic Memories. Tijdens het overgrote deel van de anime krijg je een naar gevoel wat betreft het einde. Dit gevoel weet zelfs de vrolijke momenten te belasten en doet je echt mee leven met de karakters. De karakters krijgen ook de ruimte om zichzelf te ontwikkelen. Voornamelijk Tsukasa en Isla groeien enorm in deze anime maar ook de menselijke collega Michiru krijgt regelmatig de kans om wat van zich te laten zien. Je bent gedreven om verder te kijken met de vraag of het echt zo gaat eindigen als je bent doen geloven. Om hier achter te komen zal je echter toch echt de anime moeten kijken.

Studio: Doga Kobo
Start Uitzending: 5 april 2015
Aantal Afleveringen: 13

Rating: 75/100

Cypher

Moderator op het forum van het anime en manga subforum. Interesses liggen in Japanse cultuur, mythologie. Maar ook in zowel technologie en psychologie. Ben ook te vinden op Twitter @0_Cypher.

Bedankt voor het lezen van een bericht! Laat je een reactie achter?