10 extra dingen die je mist uit Japan

Naar aanleiding van Kuro’s 5 dingen die je mist uit Japan, vond ik tijdens mijn eerste trip in Japan nog een aantal extra dingen die ik nu wel enorm mis nu ik weer een tijdje terug ben in Nederland. En ik heb het vermoeden dat er wel wat herkenning zal zijn voor diegene die een of meerdere keren naar Japan zijn geweest.

Station Shinjuku: Orange (anime) reclame 2016 - Fotografie: Francisca Hagen

1. Nooit te kort aan CD’s!

De vele interessante CD zaakjes gevuld met muziek naar mijn smaak: De Tower Records en Closet Child CD zijn mijn persoonlijke favorieten, dat laatste omdat ik aan tweedehands CD’s en merchandise kan komen die in principe niet meer nieuw te verkrijgen is. In alleen Tokyo zijn al diverse afdelingen te vinden van dit soort winkels. En de één is groter dan de ander. Bij Tower Records Shibuya heb je zelfs een mogelijkheid om in het café te zitten. En in de Tsutaya kun je vaak ook omkomen in de manga naast de muziek en games. Als ik nog weleens praat over CD’s kopen, word ik soms raar aangekeken. Hier in Nederland zijn er niet zo heel veel zaakjes meer waar je CD’s kan komen, al helemaal CD’s naar mijn smaak! En normaliter bestel ik CD’s van mijn favoriete bands via sites als CD Japan, maar veel beter is om het te kopen in Japan zelf. Nog beter: kopen op het concert zelf.

2. Walhalla voor concertliefhebbers

Dan kom ik al gauw bij dit punt: concerten! Elke dag wel een interessant concert in Tokyo. Tokyo is niet klein, dus dat is niet zo heel gek! Al ligt het natuurlijk wel aan je muzieksmaak, maar ik had zelf een week waarbij ik achter elkaar naar een concert ging. Ik had ook problemen hiermee. Zo had ik een (voor mij) belangrijk concert in de planning staan, maar zag ik dat er een andere toffe band op dezelfde dag speelt. Da’s balen! Maar keuzes moeten gemaakt worden. En daarbij vind ik het best voordelig dat de concerten vroeg beginnen, zodat je niet hoeft te haasten voor de laatste trein. Dat geldt niet als je naar een feestje gaat die langer doorgaat, dan moet je toch echt wachten voor de eerste trein of metro van de volgende dag.

3. Solo zijn is niet ongemakkelijk

Alleen ergens zitten om een boek te lezen of koffie te drinken. Ik voel mij in Nederland nooit op mijn gemak om ergens alleen te gaan. Ik heb altijd het gevoel dat ik erop aangekeken wordt. Nu ik alleen naar Japan ben geweest moest ik in vele gevallen wel alleen ergens naartoe. Veloce is mijn favoriete stek waar ik niet de enige ben die van een bak koffie geniet. Velen nemen deze tijd om iets te lezen, leren of te werken. Wat ook wel voorkomt is dat deze plek gebruikt wordt om Engels te leren. De koffie is niet heel duur (caffè latte is 270 yen) en er is altijd wel wat lekkers erbij te vinden. Dus als je een tijdje in Japan vertoeft, dan is dit zeker de stek om Engelse les te geven, maar ook op solo te genieten van je bakje koffie met wat lekkers.

Koffie met wat lekkers in Veloce 2016 - Fotografie: Francisca Hagen

 4. Tijd om naar huis te gaan, kinderen!

De kalmerende muziek die te horen is voor de kinderen in Japan. In de zomerperiode rond 5 uur hoorde ik een lief muziekje in Nakano. Het is mij verteld dat dit is om aan te geven aan de kinderen dat het gauw donker begint te worden en dat ze naar huis moeten om hun ouders niet bezorgd te maken. Hoe tof is dat? Zou zoiets hier werken?

5. De zoektocht naar die ene winkel

Het zoeken van winkels kan een crime zijn, maar ik vond het vooral leuk. Ik heb gebruik gemaakt van een smartphone applicatie om te zien waar ik ben en hoe ik moet lopen. Maar als je in de straat bent van de winkel moet je alsnog goed kijken. Het is tof om te zien hoe restaurants, cafés en winkels boven op elkaar zitten. Kijken naar borden op welke verdieping het zit. De trap of de lift nemen. Wel blijven opletten, want je loopt zo je favoriete winkel voorbij. Zo heb je ook warenhuizen vol met winkels en verdiepingen met restaurants. Er zit altijd wel iets tussen voor iedereen.

6. De muziekjes van de treinen en metro’s

Sowieso mis ik het openbaar vervoer in Japan wel een beetje. Kuro had al geschreven over dat het openbaar vervoer stipt en schoon is. Wat ik vooral mis zijn de muziekjes die je hoort op de stations om aan te geven dat de trein gaat vertrekken. Ik heb in die ene maand tijd in Japan heel wat liedjes gehoord en de één is vrolijker dan de ander. Je mag dan niet haasten, maar voor veel Japanners betekent de jingle dat er nog een sprintje getrokken moet worden om de trein of metro te halen. Gemist? Extra voordeel aan dit alles is dat de treinen nogal regelmatig rijden, dus heel lang hoef je niet te wachten. Over de diverse deuntjes is al eens geschreven op AVO Blog.

Openbaar vervoer in Tokyo 2016 - Fotografie: Francisca Hagen

7. Reizen in stilte

Ik reis zelf altijd wel met oordopjes in, dan luister ik naar mijn favoriete muziek terwijl de omgeving om mij heen verandert. Het reizen vond ik zelf meestal wel makkelijk en rustig, mits ik buiten de spits reisde of niet de laatste trein moest pakken. Maar ten alle tijden was het stil in de trein. Het wordt geregeld aangekondigd, vooral in het Engels voor de buitenlandse bezoekers, dat je het beste niet kunt bellen terwijl je reist met het openbaar vervoer. En daar houden de meeste mensen zich ook aan.Mensen focussen zich meer op hun gesprekken via bijvoorbeeld chat applicaties als LINE of gaan een dutje doen. Ook zul je niet gauw tegenkomen dat mensen tegen elkaar praten. Ik ben ook geen gillende mensen tegengekomen en kinderen waren ten alle tijden rustig. Maar misschien had ik gewoon mazzel in die maand dat ik er was.

8. Kawaii overal

Japan houdt van kawaii en dat zie je overal wel in. Zelfs bij afzettingen om aan te geven dat je hier niet kan lopen, want ze maakten vaak gebruik van Hello Kitty. Ook in reclame zie je het terug; anime en manga lijkt omarmt te worden. De anime hypes willen dan in haast elke winkel terug te vinden zijn, al helemaal als je in Akihabara, Sunshine City of Nakano Broadway rondloopt. Want deze locaties zijn hiervoor ingericht. Van de schattige mascottes zijn genoeg merchandise te vinden in allerlei winkels.

9. Tokyu Hands

Op dag 2 tijdens mijn eerste trip in Japan was dit één van de winkels die ik bezocht. Het is een warenhuis met op elke verdieping wel weer wat anders interessants te vinden, oftewel zeer uitgebreid en propvol leuke hebbedingetjes. Wat ik vooral omarmde was de vele stationery spulletjes waarbij mijn handen begonnen te jeuken. Ik snapte ook meteen hoe mijn Japanse penvrienden zulke leuke en originele brieven konden versturen, want er waren zoveel leuke briefpapier, stickers, washi papier, pennen en kaarten. Denk maar aan de 3D kaarten die je in elkaar gezet kunnen worden en op de kast gezet kan worden. Maar ook de verpakkingen voor cadeautjes.

Nakano in Tokyo 2016: Fietser en voetgangers - Fotografie: Francisca Hagen

10. De vele wandelingen

Terwijl ik in mijn thuisland liever fiets of als het echt slecht weer is met het openbaar vervoer reis, liep ik hele afstanden toen ik in Japan was. De eerste paar dagen begon ik dat wel te voelen in mijn benen, want zoveel loop ik niet als ik in Nederland. Maar na een tijdje is het best vol te houden. Al had ik soms wel moeite om de snelheid van sommige van mijn Japanse vrienden bij te houden. Sommigen kunnen behoorlijk doorstappen -terwijl ik nog even naar adem moest happen – want praten en lopen tegelijkertijd vergt een zekere conditie, vooral als je zoals mij behoorlijk wat af kan praten! Lopen in Japan word je best makkelijk gemaakt; je stapt je huis uit en loopt naar het dichtstbijzijnde station om naar je locatie te reizen. Je stapt uit het station en loopt verder. Mocht je je ooit afgevraagd hebben hoe het komt dat zoveel Japanners zo slank zijn, misschien komt het hierdoor! Wat ik trouwens niet zou durven is op de fiets stappen in Tokyo. Er is nog niet heel veel ingericht voor fietsers, de stoepen worden vaak gebruikt voor voetgangers en fietsers, waardoor ik niet het idee heb dat het veilig is om te gaan fietsen. Nee, ik loop liever!

Francisca Hagen

Started with AVO in 2003. Now active as writer, reporter, reviewer, promotor, photographer and tries to rule the world with a forum. Can be found regurarly at conventions and concerts in the Netherlands and sometimes Belgium. Big passion for Japan and music. You can follow me on Twitter: @Seraphinne

Bedankt voor het lezen van een bericht! Laat je een reactie achter?